01.05 AM
เป็นเวลานานมากที่ฉันได้ทอดทิ้งบ้านหลังนี้ไป
ยอมรับ และรู้สึกผิดที่ไม่ได้เข้ามาแม้แต่เปิดประตูเยี่ยมชมมัน
ทั้ง ทั้งที่เป็นบ้านที่แสนจะน่าอยู่ สงบ เป็นส่วนตัว
ความจริงช่วงเวลาที่ไม่ได้แวะเข้ามาบ้าน ฉันก็ยังคงมีเรื่องราวมากมาย
ที่บันทึกไว้ เมื่อเวลามันผ่านไป ฉันก็ไม่อยากเอามันเก็บมาใส่ไว้ในบ้านแล้ว
เพราะมันผ่านมา... ไม่รู้สิฉันมีความคิดและความรู้สึกว่า การมานั่งทำอะไรย้อนหลังบางที
มันอาจผิดเพี้ยน ผิดอารมณ์ ผิดความรู้สึกไปถนัดได้
ฉันมักจะเข้าบ้านมาและขีด ขีด เขียน เขียน ด้วยความรู้สึก ณ ตอนนั้น เป็นปัจจุบันที่สุด
เมื่อเราได้กลับมาอ่านมันอีกทีทำให้รู้สึกถึงภาพและความรู้สึกที่แท้จริงนั้นได้จริงจริง
-------- - - - -------------------------------- - - - - --------------------------------
อีกไม่กี่วันก็ถึงเทศกาลที่น่ารักที่สุดที่ฉัน และหลาย หลายคนชอบ "สงกรานต์" ไง
สงกรานต์ทุกปีไม่รู้ว่าเป็นอะไรมันทำให้ฉันนึกถึงเชียงใหม่ทุกครั้ง และไม่ยอมที่จะไปสถิตย์ที่แห่งหนใด
ได้นอกจากที่เชียงใหม่ ปีแล้ว ปีเล่า "หลงเสน่ห์สงกรานต์เชียงใหม่" อย่างแรงจริง จริง
แต่ก็มีอีกหลาย หลายเทศกาล ที่รู้สึกว่าที่ไหน ไหนก็ ไม่ได้ความรู้สึกเหมือนอยู่เชียงใหม่อีกแล้ว
--- -- -- -- -------------------------------------------------------------- - - - -------
ตอนนี้ หัวมึน มึน มากถึงมากที่สุด
ปวดสมองและสายตาอย่างแรง
เครียดจนสิวกระจาย
คนเรายิ่งโต ยิ่งมีเรื่องราวมากมายให้พบเจอเนอะ
ปรกติฉันเป็นคนที่ไม่ท้อ และ บ่ ยั่น เลย
แต่ไม่รู้สิว่าเพราะอะไร ทำให้เด๋วนี้ ฉันรู้สึก "เหนื่อย " ง่าย จัง
หรือเพราะ เวลา ที่ฉันได้ฝ่าฟันมา มันนาน กับความสุข ที่ค่อย ค่อยหดหายเลยไป
จนไม่สามารถเรียก "ศรัทธา" ในบางอย่างกลับคืนมาได้
----------------------------------------------------------------------------------
ในชีวิตฉัน ได้ลำดับความสำคัญและจำแนกเป็นอัตราร้อยละไว้เสมอ
อดีต
งาน 80%
ครอบครัว 5%
เพื่อน 8%
ตัวเอง 2%
หัวใจ 0%
อีก 5% เก็บรักษาไว้นิ่ง นิ่ง เฉย เฉย
ที่ผ่านมา
งาน 30%
เรียน60%
ครอบครัว 2%
เพื่อน 3%
ตัวเอง 1%
สังคม 2%
ความไร้สาระ2%
ปัจจุบัน
งาน 10%
เรียน 80%
ครอบครัว 2%
เพื่อน 5%
หัวใจตัวเอง 3%
อนาคต
ครอบครัว 20%
เพื่อน 20%
สังคม 20%
ตัวเองและคนข้าง ข้าง 30%
ปล่อยว่างไว้สำหรับการเรียนรู้ 10%
มันอาจเป็นสัดส่วนที่ดูแล้วไม่น่าลงตัวนะ แต่ในลึก ลึกของสัดส่วนนั้น ยังมีตัวแปรอีกมาก
ที่ฉันต้องจัดให้มาเป็นฐานข้อมูลชีวิตตัวเอง
แต่ก่อนที่จะก้าวข้ามไปถึงอนาคต ก็ต้องรีบเคลียปัจจุบันให้มีค่าคงค้าง เท่ากับศูนย์ให้หมด
หรือให้ผลลัพท์มีค่าที่ค่าความเบี่ยงเบนน้อยที่สุด ควมชัดเจน และความเป็น"ชัดเจน"สูงขึ้น
------หลาย หลายคน ยังอาจ งง กับการจัดการชีวิต หลาย หลายคน ยังอาจจับจุดไม่ได้---
แต่จงเชื่อมั่นในตัวเอง และค้นหาแนวทางตัวตนของตนเองให้เจอ เพื่อให้ทุกก้าวที่ต้องเดินทาง มีแต่ความสนุก
มั่นคงในความรู้สึกตัวเอง มั่นคงในความเป็นตัวเอง ศรัทธา ในตัวเอง
"จุดยืน" กราฟชีวิตของเราจะอยู่ในมาตราฐานระดับความสุขที่เกินปรกติ
มีโลกส่วนตัวสูง ดีกว่าเข้าไปอยู่ในโลกส่วนตัวของผู้อื่นสูง เกินอัตรา
พระเจ้าคุ้มครอง ทุกคน
WhYyO
